کویر سوت و کور، هبوط بی دلیل

شب هجر رسول وحی آمد

شب قطع نزول وحي آمد

فلک را رکنِ آرامش شکسته

 زمین از اشکِ غم، در گل نشسته

ملایک جمله در جوش و خروشند

خلايق جمله از ماتم خموشند.

کنار بستر باباست زهرا

زغم دامانش چون درياست زهرا

به یک سو سر به دامن بوتراب است

زديده اشك باران چون سحاب است

به سویی مجتبی در شور و شین است

دو دستش حلقه بر دوش حسين است

نگاه مهر و ماه و هر دو کوکب

شده خيره به حال زار زينب

همه حالی غمین دارند امشب

زديده اشك مي بارند امشب